Երկու արքաներն ու երկու լաբիրինթոսները

Այս պատմվածքը երկու արքաների մասին էր։ Առաջին արքան լաբիրինթոս էր կառուցել և մյուսին ուզում էր այնտեղ մոլորեցնել և սպանել, բայց երկրորդ արքան գտնում է դուրս գալու ճանապարհը և վերադառնում է իր թագավորություն։ Հետո նա զորքով գալիս, և գրավում է այդ թագավորի երկիրը ու նրան տանում և անապատում բաց է թողում։ Այդ արքան սովից մահանում է։ Այս պատմվածքը շատ իմաստներ ունի, որոնք հաշվելի չեն, որովհետև ամեն մարդ կարող է իր համար ինչ որ օգտակար խորհուրդ գտնել։ Իմաստներից մեկն այն էր, որ բոլոր մարդիկ էլ մի օր մահանալու են և իմաստ չունի ոչ մեկին սպանել։ Նաև պետք է չարին չարով չպատասխանել։ Ես դրանց հետ համաձայն չեմ, որովհետև չարին բարով պատասխանելով կարող է հարցը չլուծվել։ Մոտեցումը կախված է նաև չարության չափից։ Կան սահմաններից, որոնք անցնելուց հետո անհնար է բարով չարին պատասխանելը։ Իհարկե պատերազմները վատ բաներ են, բայց սկսվելու դեպքում պետք է պայքարել։ Շատ լավ կլիներ, որ ոչ ոք ոչ մեկին չսպաներ, բայց եթե կյանքին վտանգ է սպառնում, պետք է ամեն գնով պաշտպանվել։

Այս նյութը հրատարակվել է Գրականություն՝-ում։ Էջանշեք մշտական հղումը։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s