Ձայնի աղբյուրներ

Advertisements
Հրատարակված՝ Без рубрики, Բնագիտություն 2017-18-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Խելք ծախողի հեքիաթը

Լինում է, չի լինում, մի թագավոր ք լինում։ Օրվա մի օրը, էս թագավորը դուրս ք գալիս ման գալու իր քաղաքոով, որ տեսնի, թե ինչ կա, ինչ չկա։ Մին էլ տեսնում է, որ, դիմացը մի խանութ ճակատին գրած է՝ «Խելք եմ ծախու՜մ»։ Խելքը կծախվի՞։ Մտնում է ներս:

— Այ խանութպան,— ասում է,— ճիշտ է որ խելք ե՞ս ծախում։

Թե՝

— Հա, թագավորն ապրած կենա, խելք եմ ծախում։

— Բա, ի՞նչ արժի։

Թե՝

— Հիսուն ոսկի։

— Առ քեզ հիսուն ոսկի,— ասում է թագավորը,— դե տուր, տենամ, խելքը։

— Գնա,— ասում է խանութպանը,— վաղը կգաս կտանես ապրանքդ։

Մեկել օրը թագավորը գալիս է, որ իր առած ապրանքը տանի, խանութպանը ասում է.
«Ինչ որ անելու ես՝ մտածելով արա», տեսնում է, որ իր առածը խելոք խելք է։

Թագավորը տեսնում է, որ խաբվել է, մի կուշտ ծիծաղում է, թողնում է գնում իրա պալատը։ Որ միտքն է ընկնում իր առած ապրանք-խելքը, թե՝ «ինչ որ անելու ես՝ մտածելով արա», տեսնում է, որ իր առածը խելոք խելք է։

Էդ օրվանից էս թագավորը սովորություն է անում՝ նստեր, թե վեր կենար, ուտեր, թե խմեր՝ կասեր ու կծիծաղեր. «Ինչ որ անելու ես՝ մտածելով արա»։

Հիմա սրան էստեղ թողենք, գանք խաբար տանք ումնի՞ց։ Գանք խաբարը տանք թագավորի կնկանիցը։ Արի տես, որ էս թագավորի կնիկը հարամ կաթնակեր է լինում։ Դառնում է վեզրի սիրեկանը։ Սրանք խոսքը մեկ են անում՝ վարսավիրին կաշառում են, որ թրաշվելու ժամանակը վարսավիրը սփրիչով տա, թագավորի վիզը կտրի, վեզիրը դառնա թագավոր։

Թրաշվելու օրը վարսավիրը գալիս է, որ թագավորին թրաշի։ Թագավորի կնիկն ու վեզիրն էլ տաքանում են փարդի ետևը, որ ինչ է թագավորի վիզը կտրելու պահին նրան կորցնեն, վեզիրը տեղնուտեղը նստի թախտին՝ լինի թագավոր։

Վարսավիրը ձեռն է առնում սլվլիկը, որ մոտենում է թագավորին, թագավորը միամիտ, իր սիրած խոսքն ասում է ու ծիծաղում. «Ինչ որ անելու ես, մտածելով արա»։

Էստեղ, վարսավիրը ընկնում է թագավորի ոտները, ձեն տալի.

— Ես մեղավոր չեմ։ Քու կնիկն ու վեզիրն են էդ խորհուրդը արել։ Ես մեղավոր չեմ, ես մեղավոր չեմ։

Թագավորի մարդիկը վրա են հասնում, բռնում են վարսավիրին, թե՝ ի՞նչ ես ասում, ո՞վ է մեղավոր՝, փարդեն ետ են քաշում, ի՞նչ տենան՝ թագավորի կնիկը ու վեզիրը էնտեղ տաքացած։

Գլխներդ էլ ի՞նչ ցավացնեմ՝ քննություն են անում, տեսնում են, թե ո՞վ է խառը էս գործին, ո՞վ է մեղավոր, էն րոպեին սրանց գլխները կտրում են։

Նոր էստեղ թագավորը վեր է կենում, գնում խելք ծախողի մոտ, մի հարյուր ոսկի էլ նորից է տալիս՝

— Ճիշտ որ,— ասում է,— այ մարդ, խելք ես ծախում։ Քո ծախած խելքը շատ մարդու կօգնի, շատ մարդ կփրկվի: Թող մարդիկը սովորեն ու մտներին լավ պահեն քու խոսքերը՝ բան անելուց առաջ մտածիր՝ նոր արա։

Հրատարակված՝ Без рубрики, Մայրենի-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Դասարանական(Պատմություն)

ԵՐԵՍՈՒՆԵՐԵՔԵՐՈՐԴ – ԵՐԵՍՈՒՆՉՈՐՍԵՐՈՐԴ ԴԱՍԵՐ

Կատարման ժամկետը` 12-16.02

  1. Պատմեք հույն-պարսկական պատերազմների մասին:
  2. Բնութագրեք Պերիկլեսին:

 

  1. Վերլուծեք Թեմիստոկլեսի տեսակետը, որը շարադրված է 6-րդ դասարանի «Համաշխարհային պատմություն» դասագրքի էջ 83-ում:

Թեմիստոկլեսը իր խոսքերով ուզում էր ասել, որ կարևորը ոչ, թե պատերը կամ տաճարներն են, այլ կարևորը մարդիկ են և օրենքները: Կարևոր են մարդիկ, ոչ թե նյութականը: Նա ուզում էր ասել, որ կարևորը ոչ, թե ճոխ տներով կյանքն է, այլ մարդկանց առողջությունը և նրանց օրենքով պաշտպանված լինելը:

  1. Համեմատեք ժողովրդավարությունը և ամբոխավարությունը:

Ժողովրդավարությունը ամբոխավարությունից տարբերվում է նրանով, որ այնտեղ արդար են որոշով և ժողովուրդն է ընտրում, թե նրանց ով ղեկավարի, իսկ ամբոխավարությունում ամեն ինչ անհավասար է և այստեղ էլի ժողովուրդն է ընտրում, բայց թեկնածուների ստերի պատճառով: Տարբերվում են, որ ժողովրդավարության մեջ ժողովրդի շահն է, իսկ ամբոխավարության մեջ իշխանների շահն է: Տարբերվում են, որովհետև ժողովրդավարության մեջ մարդիկ անկեղծությամբ են ընտրվում, ոչ թե ամբոխավարության պես կեղծ խոստումների և ստերի միջոցով:

Հրատարակված՝ Без рубрики, Պատմություն-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Աշուղի սերը

Մի ջահել, բայց շատ աղքատ տղա է լինում։ Էս տղեն սիրահարվում է մի հարուստ մարդու աղջկա։ Աղջիկն էլ է սիրահարվում էս տղային։ Բայց աղջկա հերը ոտը գետնով է տալիս, թե էդ աղքատ տղային ես աղջիկ չեմ տա։

— Ախր ի՞նչի չես տա,— ասում է կնիկը,— որ իրար սիրել են, թող առնեն իրար, ինչի՞ ես հոգուդ մեղք անում։

— Չէ. ուրեմն չէ,— ասում է մարդը,— իմ խոսքը խոսք է։ Կնիկը ձենը փորն է գցում, ջերմում։

Տղան, որ իմանում է աղջկա հոր ասածը, հենց իմանում է գլխին կրակ է վառվում։ Ինչ անում է, չի անում՝ բան չի դառնում։ Մեկ ուզում է իրա գլուխը մահի տա, մեկ ուզում է աղջկա հորը տա՝ սպանի, բայց ձեռքից ինչ կգար։ Նշանը հարստի կողմն էր։ Սերը սիրտն ընկած՝ հալվում մաշվում էր։ Ուզում է, թե գժվի։ Մի օր ալևոր աշուղ է գալիս դրանց կողմերը։ Շատ անուշ երգեր ու խաղեր է ասում, լսողին խելքից հանում։
էս տղեն ընկնում է աշուղի ոտը, թե.

— Աշուղ պապի, ես վառվեցի-խորովվեցի, ինձ սազ նվագել սովորացրու, որ գնամ սազ նվագեմ, խաղ ասեմ, դարդս լացեմ ու գլուխս աղետի տամ։

— Լավ,— ասում է ալևոր աշուղը,— բայց պետք է իմանամ դարդդ ի՞նչ է։

Էդ ջահել տղեն սիրտը բաց է անում աշուղին, մեկ-մեկ պատմում, ոնց որ ես ձեզ պատմեցի։

Ալևոր աշուղը մի խոր ափսոսանքի բացականչություն է անում, իր ջահելությունը միտքը բերում։

— Լավ,— ասում է,— որդի, որ էտենց է, արի՝ սովորացնեմ։

Անց է կենում մի ամիս, մի տարի, էս ջահելը այնպես սազ նվագել ու երգել է սովորում, որ նրան լսելիս, չէ թե մարդիկ՝ քարերն էլ են լաց լինում։

Էս տղեն է՝ հեռանալ կա, մոռանալ չէ, սազը թևին գցած, ընկնում է գյուղե-գյուղ, քաղաքե-քաղաք, ամեն տեղ իրա սերը երգում, սազ նվագելով իրա դարդը մարդկանց պատմում։

Վերջը, հեռու-մոտիկ, գալիս է հասնում թագավորանիստ քաղաքը։ Թագավորը տեսնում է՝ իսկույն մի ջահել տղա էկավ, սազը ձեռքն առավ, այնպես նվագեց ու խաղ ասեց, որ լսողի սիրտը մղկտացրեց։

Թագավորը ուղարկում է նազիր-վեզիրին, սրան բերել է տալիս իր պալատ.

— Այ տղա,— ասում է,— ասա մի տեսնենք, ի՞նչ է քո դարդը։

— Թագավորն ապրած կենա,— ասում է տղեն,— Ի՞նչ ասեմ քեզ, իմ դարդը՝ սարերից ծանր է, ծովերից խորը։ Դու ինչ կարաս անես։

Թագավորը ունքերը կիտում ք, մորուքը ձեռն առնում, ոտից գլուխ չափում էս ջահել տղին, թե,

— Այ տղա, թագավորը որ չկարենա, ո՞վ կկարենա։ Ասա, տեսնենք դարդդ ինչ ք։

Այստեղ թագավորի հրամանով տղեն պատմում է իր դարդը։

— Նազիր,— ասում է թագավորը,— մարդ ղրկեք, բերեք էդ աղջկան, տեսնենք էդ ի՞նչ աղջիկ է, որ էս տղեն այսպես գովում է աղջկան։ Տեսնենք ճիշտ է ասածը։

Աղջկան բերում են… Թագավորը սրան որ տեսնում է, մտքում ասում է՝ «Բա, էս տեսակ սիրուն, ջահել տղեն սիրահարվի էս աղջկա՞ն»։

— Այ տղա,— ասում է ,— Սա՞ է քո սիրած աղջիկը։

— Հա, թագավորն ապրած կենա, հենց նա է։

— Այ տղա,— ասում է թագավորը,— տո տունդ քանդվի, ի՞նչ ես գտել էդ աղջկա մեջ, որ գիշեր-ցերեկ երևուվում է վառվում ես սիրուց։ Էդ աղջիկը, որ ինձ հարցնես, մի բուռ ալյուր չարժի։

— Թագավորն ապրած կենա,— ասում է տղան,— արի մեր աչքերը հանենք, իմ աչքերը դնենք քո աչքերի տեղը, այդ ժամանակ կտեսնես, որ էդ աղջիկը քեզ կերևա աշխարհի ամենասիրուն աղջիկը։

Թագավորը շատ զարմանում է պատասխանի վրա։ Խորը մտածմունքի մեջ է ընկնում։ Վերջը տեսնում է, որ տղի ասածը խելոք ու ճշմարիտ է։

Նոր էստեղ սրանց առոք֊փառոք պսակում է, յոթ օր, յոթ գիշեր հարսանիք անում, ջահելներին իրենց երազանքին հասցնում, ինքն էլ նրանց հետ ուրախանում, աշխարքով մեկ լինում…

Սրա վրա է ասած էլի, մեր պապական խոսքը, թե,

«Աչքը կտեսնի՝ սիրտը կսիրի»։

Հրատարակված՝ Без рубрики, Մայրենի-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Նախագիծ 6 դաս 2

Դաս 2.

Կրկնենք անցածը

Առաջադրանքներ(դասարանում)

1) Թվաբանական ո՞ր գործողություններն են ոչ միշտ կատարելի

բնական թվերի բազմության մեջ։

Ոչ, մի։

 

2) Գտե՛ք ուղղանկյունանիստի մակերևույթի մակերեսը, եթե նրա

չափումներն են՝ 3սմ, 4սմ, 5 սմ։

5×3=15 սմ քառակուսի

3×4=12 սմ քառակուսի

5×4=20 սմ քառակուսի

20+15+12=47 սմ քառակուսի

47×2=94 սմ քառակուսի

 

3) Խաղողից ստացված չամիչի զանգվածը կազմում է այդ խաղողի

զանգվածի 20 %-ը։ Ինչքա՞ն խաղող պետք է վերցնել 5 կգ չամիչ

ստանալու համար։

100:20=5 կգ

5×5=25 կգ խաղող

 

Լրացուցիչ(տանը)

4) Հայտնի է, որ a-ն ամբողջ թիվ է։ Կարելի՞ է ասել, որ՝

ա) a-ն բացասական թիվ է

Այո

բ) |a|-ն ոչ բացասական թիվ է

Այո

գ) a-ն դրական թիվ է

Այո

դ) 2a–3<2a

Այո

ե) a-ն կոտորակային թիվ է

Ոչ

զ) (|a|+1)-ը դրական թիվ է

Այո

 

5) Գտե՛ք արտահայտության ամենամեծ արժեքը.

ա) 3 – |x|

x=0

բ) –|x|

x=0

գ) –3 ⋅ |x|

x=0

դ) –(|x| – 2)

x=0

 

6) Վազքի մրցումներում մարզիկներից մեկը տարածությունն անցել

է 4 ր 45 վրկ-ում, իսկ մյուսը՝ 20 %-ով արագ։ Ինչքա՞ն ժամանակում

է նա հասել վերջնագծին։

4ր 45վ=285 վարկյանում

285/100=57/20

57/20×20/1=  57/1=57 վարկյան

285-57=228 վարկյանում

 

7) Տարբեր փականներ ունեցող երեք ճամպրուկների բանալիները

խառնվել են իրար։ Բավակա՞ն է արդյոք երեք փորձը, որպեսզի

իմանանք, թե որ բանալին որ ճամպրուկինն է։

Այո, բավական է:

Հրատարակված՝ Без рубрики, Մաթեմատիկա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Նախագիծ 6 դաս 1

Առաջադրանքներ(դասարանում)

1) Լուծե՛ք հավասարումը.

ա) 1006 – 832 = 174

x=832+174

բ) 1405 – 1297 = 108

x=1405-108

գ) 78 + 818 = 896

x=896-818

դ) 330 – 303 = 27

x=303+27

ե) 84 + 40= 124

x=82+40

զ) 2003 + 2558 = 4561

x=4562-2003

 

2) Հավասարման արմա՞տն է արդյոք 3 թիվը.

ա) x – 3 = 0

Ճիշտ

բ) x – 5 = 0

Սխալ

գ) 7 – x = 0

Սխալ

դ) 3 – x = 0

Ճիշտ

ե) 2 ⋅ x = 6

Ճիշտ

զ) x = 6 – x

Ճիշտ

 

3) Կազմե՛ք հավասարում և լուծե՛ք այն.

ա) x թվին գումարել են 4 և ստացել են 19

15+4=19

բ) x թվից հանել են 10 և ստացել են 7

17-10=7

գ) 35-ից հանել են x թիվը և ստացել են 5

35-30=5

դ) 11-ին գումարել են x թիվը և ստացել են 25

11+14=25

 

4) Բավարարո՞ւմ է արդյոք 2 թիվը տրված անհավասարմանը.

ա) x < 3

Այո

բ) x > 4

Ոչ

գ) 5x > 0

Այո

դ) 2x < 3 

Ոչ

 

Լրացուցիչ(տանը)

5) Լուծե՛ք հավասարումը.

ա) 5/8+3/4=5/8+6/8=11/8=1.3/8

բ) 5/6+1/2=8/6=1.1/3

գ) 3/10-4/5=-1/2

դ) 4.7/9-1.2/3=3.1/9

ե) 11.5/9-10.2/9=1.1/3

զ)5.7/8-4.13/16=1.1/16

 

6) Լուծե՛ք հավասարումը.

ա) 2 ⋅ (x + 3) = 6 – x,

բ) 7 ⋅ (3 – x) + 4 ⋅ (x + 2) = 8,

գ) 3 ⋅ (4 – x) = 2x + 1,

դ) 5 ⋅ (x – 9) + 6 ⋅ (2 – x) = 1:

7) Գտե՛ք անհավասարման լուծումը.

ա) 2 < 3,4,5,6,7 < 8,

բ) 0 < 1,2,3,4,5,6,7,8,9 < 10,

գ) –7 < -6,-5,-4,-3,-2,-1,0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11 < 12,

դ) –2 < -1,0,1,2 < 3:

Հրատարակված՝ Без рубрики, Մաթեմատիկա-ում | Թողնել մեկնաբանություն

Օձն ու ձուկը

Օձն ու ձուկը բարեկամանում են։

— Այ քիր,— ասում է օձը ձկանը,— դիր ինձ մեջքիդ, մի քիչ ման տուր ծովի վրա։

— Շատ լավ, ի՞նչ եմ ասել,— ասում է ձուկը,— նստի մեջքիս, ման տամ, տես ոնց է մեր ծովը։

Օձը փաթաթվում է ձկանն՝ ու լողում են։ Հենց մի քիչ անցնում են օձը կծում է ձկանը։

— Այ քիրա, խի՞ ես կծում,— հարցնում է ձուկը։

— Ես էլ չիմացա, թե ո՞նց եղավ,— ասում է օձը։

Մի քիչ էլ են լողում, օձը էլի կծում է ձկանը։

— Այ քիրա, բա ինչի՞ էլի կծեցիր ինձ,— հարցնում է ձուկը։

— Դե բա ո՞նց անեմ, դա իմ բնույթն է,— ասում է օձը։

Էլի մի քիչ տեղ որ լողում են, օձը նորից է կծում ձկանը,

— Այ քիրա,— ասում է ձուկը,— էտ ի՞նչ եղավ քեզ, հա կծում ես ինձ։

— Դե բա ո՞նց անեմ, էդ իմ բնույթն է,— ասում է օձը։

—Ուրեմն, որ այդպես է, դե իմացի, որ ես էլ իմ բնույթն ունեմ։

Ասում է ձուկը ու սկում ծովի խոր տեղը։ Օձը խեղդվում է ու սատկում։

— Դե, գնա, — ասում է ձուկը,— որտեղ քո բնույթն ասես, այնտեղ էլ իմը ասա։

* * *

— Էս մի թոռնիկը տատիկի «սազական» խոսքը շատ է սիրում։

Հիմի մի հեքիաթ էլ ասեմ, որ թե մեծը, թե փոքրը իմանան՝ ինչը ե՞րբ է սազական։

 

Հրատարակված՝ Без рубрики, Մայրենի-ում | Թողնել մեկնաբանություն